പറയാതെ തൂറ്റിപ്പോയ പ്രണയം

                                              

അഹല്യയെ ചവുട്ടിയ ശ്രീരാമാനെപ്പോലെ ഡ്രൈവർ ആക്സിലേറ്ററിൽ സ്നേഹത്തോടെ ചവിട്ടുമ്പോൾ പുകചുരുളുകൾ പുറത്തേക്ക്‌ ഇരമ്പി തെറിക്കുന്നുണ്ടാകും, ബസ്സിങ്ങിനെ നീങ്ങാൻ വേണ്ടി വെമ്പി നിൽക്കുന്ന സമയത്ത്‌ പീടികതിണ്ണയിൽ നിന്ന് വാഴകുലകൾക്കിടയിൽക്കൂടി കഴുത്തൊന്നു നീട്ടി ബസ്സിന്റെ മുൻസീറ്റുകളിലേക്ക്‌ ഒരെത്തിനോട്ടം. കടക്കണ്ണാൽ ഒരു കടാക്ഷത്തിനു വേണ്ടി അവളും മെല്ലെ തിരക്കിനിടയിൽ നിന്ന് ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ ശരിയാക്കി ഒറ്റനോട്ടം....മതി..കൂരിരുളിലെ ഇത്തിരിവെട്ടം പോലെ അന്നത്തേക്ക്‌ അത്രയും മതിയായിരുന്നു. ഒരു കാലത്തെ തുറന്നു പറയാൻ മടിച്ച പല ആളുകളുടെ പ്രണയങ്ങളിലും ഇങ്ങനെ ഒരു സീൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.....അവളുടെ വരവിനും പൊട്ടിച്ചിരികൾക്കും കാതോർത്തിരുന്ന കാലം. ഒരിക്കലും പൂവണിയില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവളെ കാത്ത്‌ നിൽക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ആ വികാരം എല്ലാവരിലും അന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആനയോളം മോഹിച്ചു ഉറുമ്പിനോളം പോലും നേടാൻ പറ്റാത്ത കൺകോണിൽ നനവു പടർത്തിയ നാടൻ പ്രണയങ്ങൾ. കുമാരസംഭവങ്ങൾ എഴുതുന്ന കുമാരേട്ടന്റെ കോളേജ്‌ ഡേയിലെ കോമളകുമാരിയെപോലെ എന്ന പോസ്റ്റിലെ നായകനെ പോലെ ചില കാമുകന്മാർ (കുമാരേട്ടന്റെ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധക്ക്‌.... വടി എടുക്കരുത്‌!!!!)

ഇരുളടഞ്ഞ ഇന്നലേകളുടെ ഓർമ്മകുറിപ്പുകൾ ചികഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ തുളസി കതിരു ചൂടി മാറോടടുക്കിപിടിച്ച പുസ്തകങ്ങളുമായി എതിരെ വരുന്ന തന്റെ പഴയ കാമുകിയെ മിന്നൽ രൂപത്തിൽ കാണാം. കണ്ണീരിന്റെ നനവു പതിഞ്ഞ ചില ഓർമകളിൽ പച്ചപുതപ്പിച്ച പാലക്കാടൻ പാടത്തെ പോലെ അവളുടെ കരിമഷി പുരണ്ട കണ്ണുകൾ തെളിയും. അവളെ കാണുമ്പോൾ കൈവിട്ട്‌ സൈക്കിളോടിച്ചതും ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ഒന്നു പൊന്തിച്ച്‌ വാച്ചിലെ സമയം നോക്കിയതും, അവളുടെ മുഖത്തേക്ക്‌ കള്ളദൃഷ്ടിപായിച്ചിരുന്നതുമായ ആ ബാല്യ കൗമാര ദിനങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ ഒരേടാണെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല.

പൊൻപ്രഭനിറഞ്ഞ പ്രണയത്തിന്റെ അടുത്ത മേച്ചിൽ പുറങ്ങൾ കുളക്കടവുകളും പുഴയോരങ്ങളുമെല്ലാം ആയിരുന്നു. അഭ്യാസപ്രകടനങ്ങളിലെ കുളക്കടവുകളിൽ അപ്പുറത്തെ കടവിൽ അവൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അക്കരെ നീന്തി കരപിടിക്കലും കുട്ടികരണം മറിയലും അന്ന് അവൾക്ക്‌ വേണ്ടി ഡെഡിക്കേറ്റ്‌ ചെയ്യുവാൻ മാത്രമായിരുന്നു. അടുത്ത കടവിൽ തുണി അലക്കുമ്പോൾ വാചകങ്ങൾക്ക്‌ മധുരവും മനസ്സിനു നൊമ്പരവും സമ്മാനിക്കുന്ന അവളുടെ ഇടം കണ്ണിട്ടുള്ള നോട്ടങ്ങൾ ഒരു കുഞ്ഞൻ വളപൊട്ടിനെ പോലെ സുന്ദരമായിരുന്നു.

അവൾ വരാറായെങ്കിൽ ഭംഗിയായി ചീന്തി വച്ച തലമുടി അവസാനമിനുക്കു പണിയെന്നോണം ഒന്നു കൂടി ചീന്തി ശരിയാക്കുമായിരുന്നു. ചുണ്ടൊന്നു നാക്കു കൊണ്ട്‌ നനച്ച്‌ അവളെയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്‌ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ വിത്ത്‌ എന്നെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ വിതക്കാമെന്ന വ്യാമോഹത്തിലായിരുന്നു. അതെ.....അവളായിരിക്കും എല്ലാവരുടെയും രാക്കനവിലെ സ്വപ്നങ്ങളിലെ നായിക. നൊമ്പരങ്ങൾ വിട പറയുന്ന പകൽ വെളിച്ചത്തിലും കായ്ക്കാതെപോയ ഇത്തരം വൺ വേ പ്രണയത്തിന​‍്‌ ഉരുണ്ടു കൂടിയ മേഘങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു സാക്ഷി.

സ്കൂളിലെ വരാന്തകൾ ഇന്റർവെല്ലിലെ ഇടവേളകളിൽ തന്റെ പ്രണയിനിയെ അന്വേഷിച്ചു പോകാനുള്ള ഒറ്റയടിപ്പാതകളായിരുന്നു. രണ്ടുവട്ടം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടത്തം. ഇടം കണ്ണിട്ടൊരു നോട്ടത്തിൽ കാണാം അവൾ കൂട്ടുകാരിയുമായി തന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ്‌ കുലുങ്ങി ചിരിക്കുന്നത്‌. അടുത്ത പിരീഡുകളിൽ അവളുടെ മിഴിയും മൊഴിയും തന്റേതാവുന്ന നിമിഷത്തിലെ മഞ്ചാടിക്കുരു വലുപ്പമുള്ള പ്രണയം സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും പാവം കാമുകന്മാർ.

ഉത്സവങ്ങൾക്കും താലപ്പൊലികൾക്കും അയ്യപ്പൻ വിളക്കുകൾക്കും താലം പിടിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അവളുണ്ടാകും. എല്ലാവരും ദേവിയെയോ ദേവന്മാരെയോ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന സമയം താലം പിടിച്ച്‌ നിൽക്കുന്ന അവളെ മാത്രം നോക്കിയിരുന്നതു ഇത്തരം നായകന്മാരും ആകാശത്തിലെ കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ ഗാനമേളകളിൽ കാഴ്ച്ചകാരിയായ തന്റെ കാമുകിയെ കാണിക്കാൻ സ്റ്റേജിന്റെ മുന്നിലൂടെ കടല വാങ്ങാൻ ഒരു നടത്തം. തന്റെ അനഘസാന്നിധ്യം അങ്ങിനെയും അവർ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

നാട്ടിലെ കല്യാണസദ്യകൾക്കും അമ്പലങ്ങളിലെ അന്നദാനങ്ങളിലും അവൾ ഇരിക്കുന്ന സൈഡിലൂടെ മാത്രം വിളമ്പുകയും എന്നാൽ അവളുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ മൈന്റ്‌ ചെയ്യാതിരിക്കലും പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി അലിഞ്ഞുരുകിയ ഒരു കുഞ്ഞു മനസ്സിന്റെ ചപലതകൾ മാത്രമായിരുന്നു.