വാലന്റൈൻ സ്പെഷ്യൽ - പൂരപ്പറമ്പിലെ അവൾ

ആലിലകൾ ചുവന്ന പട്ടുടുത്ത കോമരങ്ങളെ പോലെ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്നുണ്ടാവും. ഉയരത്തിൽ നിന്ന് പൂരപറമ്പുകളിലെ എല്ലാ കാഴ്ച്ചകളും ഒരു പക്ഷെ കൊടിമരത്തോടൊപ്പം അരയാലും കാണുന്നുണ്ടായിരിക്കും. ഉത്സവത്തെ കുറിച്ച്‌ മനസ്സിന്റെ കാൻ വാസ്സിൽ ചില ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചാൽ ആദ്യം വരുന്നത്‌ ആനപിണ്ടത്തിന്റെ സുഖമുള്ള ഒരു നാറ്റമായിരിക്കും. നാറ്റത്തെ വരക്കാൻ ബുദ്ദിമുട്ടാണെന്ന മുടന്തൻ ന്യായം അവിടെ അപ്രായോഗികമാകും. അതിനു വേണ്ടി മൂക്കിലെ ചെമ്പകരോമങ്ങൾ വകഞ്ഞു മാറികൊടുക്കും.

ഇത്തരം പൂരദിവസം മൺ പുറ്റുകളിൽ മാളങ്ങൾ തിരയുന്ന പാമ്പിനേപോലെ തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ തൊട്ടറിഞ്ഞവൾക്കായി മിഴികളുടെ ഒരു പരതൽ പതിവായിരുന്നു. അതെ.... അവളെ ഒരു മാത്ര കണുവാൻ വേണ്ടി കൃഷ്ണമണികൾ വലത്തോട്ടും ഇടത്തോട്ടും ഊഞ്ഞാലാടാൻ തുടങ്ങും. പൂഴിമണ്ണിൽ കിടക്കുന്ന കാറിതുപ്പിയതിനുമേൽ ചവുട്ടി അവളുടെ പട്ടുപാവാടയെ തിരയും. കദനയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ഒന്നു ഞെട്ടി യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു വരും. എത്തിയില്ലെന്നറിയുമ്പോൾ കല്ലുപതുച്ച ഇടവഴികളിലേക്ക്‌ കണ്ണുകൾ പായും. പശ്ചാത്തലത്തിൽ പഞ്ചാരിയോ പാണ്ടിയോ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടാകും. കുട്ടികളുടെകരച്ചിലുകളും പൂരകച്ചവടക്കാരുടെയും പീപ്പികളുടെയും കലപിലകളും അതിനെന്നവണ്ണം താളം പിടിക്കും. നീലവാനത്തെ പൂത്തുമ്പികൾ പോലും അവനുകൂട്ടായി ആ തിരക്കിൽ അവളെ തിരയും. ഉമിനീരിറക്കുമ്പോൾതൊണ്ടയിലെ മുഴപോലും കയറ്റിറക്കത്തിനിടയിൽ അവളുണ്ടോ എന്ന് തിരക്കിലേക്ക്‌ ഒന്നെത്തിനോക്കും.

അവളില്ലാത്ത പൂരപറമ്പ്‌ ആളുകൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞിട്ടും ശവപറമ്പ്‌ പോലെ ശൂന്യമായി ചിലർക്ക്‌ തോന്നി. കൂട്ടുകാർ കൈ പിടിച്ച്‌ വലിക്കുമ്പോഴും ഒരിക്കലും അവൾ വരില്ലെന്നറിയാം. എന്നിട്ടും നിഴലിനു നിറം വരുമെന്ന പോഴത്തരം ചിന്തിച്ച പലരുടെയും മനസ്സ്‌ അവൾക്ക്‌ വേണ്ടി എത്തിനോക്കി. അപ്പോഴും ആനപുറത്തിരുന്ന് വേൺചാമരം വീശുന്നയാളുടെ കക്ഷത്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന വിയർപ്പുനാറ്റത്തെ ആന ചെവികൊണ്ട്‌ ആട്ടിപായിക്കുന്നുണ്ടാകും. തൊലി പൊളിക്കാത്ത അടക്കാ വലുപ്പമുള്ള ആനയുടെ കണ്ണിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഓരത്ത്‌ അവളുടെ പ്രതിബിംബം കാണുന്നുണ്ടോ എന്നു കണ്ണും കൂർപ്പിച്ച്‌ നോക്കും.

ഇര വിഴുങ്ങുന്ന പാമ്പിനെപ്പോലെ സൂര്യനെ കുന്നുകൾ വിഴുങ്ങുന്നുണ്ടാകും . വെടികെട്ടിന്റെ മായാപ്രപഞ്ചത്തിൽ ഉയർന്നുപൊട്ടിയ അമിട്ടുകുറ്റിയുടെ മിന്നലിൽ ഒരു നിമിഷം അവളുടെ രൂപം മിന്നിമറയും. പാതിസെക്കന്റിൽ അമിട്ടിന്റെ കരുണയിൽ കിട്ടിയ ആ മുഖം വീണ്ടും തിരയും. ത്രിസന്ധ്യ സമയം കേളി കൊട്ടിക്കേറുന്ന ദീപാരാധന നടയിൽ അവൾ ഹാജരുണ്ടാകും. അമ്പിളി കലപോലെ കുഞ്ഞു ചന്ദനകുറിയും തൊട്ട്‌, പച്ച പട്ടുപാവാടയും ഉടുത്ത്‌ അവൾ വരുന്നുണ്ടാകും. അമ്പലപടികളിലെത്തുമ്പോൾ മെല്ലെ കുനിയും, ഒരു കൈ മാറത്ത്‌ അമർത്തി മറുകൈ കൊണ്ട്‌ പടികൾ തൊട്ട്‌ തലയിൽ തൊടും. പിന്നിയിട്ട മുടിയപ്പോൾ പുറത്തുനിന്നും തോളിലൂടെ താഴേക്ക്‌ തൂങ്ങും. ആ സമയം തുപ്പലം പുരളാത്ത ചുണ്ടുകൾ എന്തോ മന്ത്രിക്കും. ദീപസ്തംഭത്തിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ രണ്ടു കൈപത്തികളും ഇണചേരും. അടക്കി നിർത്താൻ പറ്റാത്ത പല കണ്ണുകളും അതു കാണും. ദേവസന്നിധിയിൽ വച്ച്‌ പുണർന്ന് കിടക്കുന്ന രണ്ട്‌ കൈകളിലേയും കുപ്പിവളകൾ അപ്പോൾ കയ്യിന്റെ താഴേക്ക്‌ തളർന്ന് ഊർന്നിറങ്ങും. മുടിക്കിടയിൽ തിരുകിയ തുളസിയിലകൾ അപ്പോൾ കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നുണ്ടാകാം. അതും നോക്കി നമ്മൾ ചിരിക്കും. കൂട്ടിപെരുക്കൽ കഴിഞ്ഞു കേളി ഇടകാലം തുടങ്ങിയാൽ ചെണ്ടയുടെയും മദ്ദളത്തിന്റെയും നാദം പ്രണയത്തിന്റെ ഈരടികളായി മാറും. ഉണങ്ങലരി പായസം നുണയുന്ന ചോണനുറുമ്പുകൾപോലും ആ സമയം തലപൊക്കി അവളെ ഒന്നു നോക്കി വെള്ളമിറക്കും.

അവസാനം പ്രണയത്തിന്റെ വാക്കുകളെ ഗണപതിക്ക്‌ ഉടച്ചെറിഞ്ഞ്‌ ഇരുട്ടിനെ മുറിച്ചു കൊണ്ട്‌ അവൾ മറയും. കാമുകഹൃദയങ്ങൾ അപ്പോൾ ഞെട്ടിൽ നിന്നും വേർപ്പെട്ട കണ്ണിമാങ്ങയെന്നവണ്ണം വേദനിക്കും. പക്ഷെ കിനിഞ്ഞു വരുന്നത്‌ ചുണക്കു പകരം കണ്ണീരാകും എന്നു മാത്രം. രാത്രിപൂരത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിലും അവളുടെ നാദമായിരിക്കണം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നത്‌. അവളാണെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തലയിണയെ കെട്ടിപിടിച്ച്‌ കിടന്നപ്പോൾ തലയിണയും കണ്ണിൽചോരയില്ലാതെ ചതിച്ചു. കാരണം തലയിണ തലമുടിയുമായി അനുരാഗബദ്ധയായി അലിഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നു. മനസ്സുകൊണ്ട്‌ കയ്യിൽ ദർഭപുല്ലണിഞ്ഞ്‌ ആ പ്രണയത്തിനു പിണ്ടമിട്ട്‌ സ്വപ്നം കാണാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഉറക്കത്തിലേക്ക്‌ മെല്ലെ ഊളിയിടും. കാഴ്ച്ചക്കപ്പുറത്തെ സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക്‌........