എട്ട്‌ സുന്ദരികളും ഞാനും

പ്രണയം അറിയാൻ തുടങ്ങിയതെപ്പോഴാണെന്നറിയില്ല. പക്ഷെ അറിഞ്ഞപ്പോഴോക്കെ വിധി അതിൽ നിന്നും എന്നെ തട്ടി മാറ്റിയത്‌ എന്തുകണ്ടിട്ടാണെന്നു എനിക്കറിയില്ല. എന്റെ ജീവിനില്ലാത്ത പ്രണയകഥകൾ എത്രയോവട്ടം എന്നെ വേട്ടയാടിയ ദുസ്വപ്നങ്ങളിലെല്ലാം മാറി മറഞ്ഞപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ എന്തൊ ഒരു കിരു കിരുപ്പ്‌. ജീവിതം എന്ത്‌ എന്നറിയാത്ത അഞ്ചു വയസ്സിനുള്ളിൽ എന്നെ സ്വാധീനിച്ച എട്ട്‌ സുന്ദരിമാരെകുറിച്ച്‌ എഴുതുവാനാണു എന്റെ തൂലിക ഇവിടെ ചലിപ്പിക്കുന്നത്‌.

എന്നെ പ്രസവിച്ച്‌ അമ്മ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുമ്പോൾ ആദ്യമായി ലോകം കണ്ട ഞാൻ ആരെ പ്രണയിക്കണം എന്ന കൺഫ്യൂഷനിലായിരുന്നു. കാരണം എന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്ത്‌ സുന്ദരികളായ നഴ്സ്മാരും ഒരു ഡോക്റ്ററും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ മുന്നിൽ കരഞ്ഞാൽ മോശമല്ലേ എന്ന് വിചാരിച്ച്‌ ജനിച്ചവഴിക്കു ഞാൻ കരഞ്ഞു പോലുമില്ലത്രെ. എല്ലാ നഴ്സുമാർക്കും ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിനൽകി അതിൽ പേരറിയാത്ത ഒരു നഴ്സിന്റെ മാറിലേക്ക്‌ ചാഞ്ഞിട്ടും ആ നഴ്സ്‌ എന്റെ പ്രേമം മനസ്സിലാക്കിയോ എന്ന് അറിയില്ല. അഞ്ചു മിനിട്ടു സമയം മാത്രം, ആ നഴ്സിന്റെ മാറിൽ നിന്നു പിന്നീട്‌ വിട്ടകന്ന് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കു മാറിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ നൊമ്പരം എന്നെ വിടാൻ എത്ര ദിവസങ്ങൾ എടുത്തെന്നോ? എന്റെ ആദ്യ പ്രേമം അവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങി..

അമ്മ എന്നെ പ്രസവിച്ചു കിടന്ന ആശുപത്രിയിൽ എന്റെ ബെഡിനടുത്ത്‌ അതേ സമയം പ്രസവിച്ച്‌ കിടന്ന ചേച്ചിയുടെ ചോരകുഞ്ഞിനെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ഉടലിട്ട പ്രേമം ശരിക്കും എന്റെ അബോധമനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു മിന്നൽ കണക്കെ വരാറുണ്ട്‌. അന്നവളെന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാണോ എന്നു തോന്നിയപ്പോൾ അതിലെ നിന്നു ഞാൻ പിൻ തിരിയുമ്പൊഴും എന്റെ മനസ്സിൽ അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ.

പ്രസവിച്ച്‌ 28 മത്തെ ദിവസം നടത്തുന്ന പേരിടൽ കർമദിനത്തിൽ വന്ന അടുത്തവീട്ടിലെ ചേച്ചിയുടെ മകൾക്ക്‌ 6 മാസമെ പ്രായമായിട്ടുള്ളൂ എങ്കിൽ കൂടി ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോഴെക്കും അതേസമയം എവിടെ നിന്നോ വന്ന എതോ ഒരു കൂതറ ചേച്ചി എന്റെ കവിളത്ത്‌ ഉമ്മ വച്ചു. പ്രായം ചെറുതാണെങ്കിലും വച്ചത്‌ ഉമ്മയായ സ്ഥിതിക്ക്‌ അവൾ എന്നെ സംശയിച്ച്‌ കൊഞ്ഞനം കുത്തി എന്നൊട്‌ പിണങ്ങി വിട്ടകന്നു.

ആറാം മാസം നടത്തുന്ന ചോറൂണിനു ഗുരുവായൂരമ്പലനടയിൽ അമ്മാവന്റെ മടിയിൽ ഗോപിക്കുറിയും തൊട്ട്‌ ഇരിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണു അപ്പുറത്തെ സൈഡിൽ നിന്നു അച്ചന്റെ തോളത്ത്‌ കിടന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പനെ തൊഴുന്ന ഒരു പട്ടുകോണകക്കാരിയിലായിരുന്നു. തള്ളവിരൽ വായിലിട്ട്‌ അവളെന്നോട്‌ "ഹായ്‌" എന്നു കാണിച്ചപ്പോൾ തിരിച്ച്‌ "ഹായ്‌" പറയാൻ ഞാനോരുങ്ങുകയും ചെയ്തതാണു, പക്ഷെ അപ്പോഴെക്കും അമ്മാവൻ എന്റെ മുലപ്പാൽ മാത്രം കുടിച്ച്‌ ശീലിച്ച വായിൽ ചോറു കുത്തിനിറച്ചു...കണ്ണും പൂട്ടി ചോറുരുള ഇറക്കുമ്പോഴേക്കും അവളെയുംകൊണ്ട്‌ അവളുടെ അച്ചൻ നടന്നകന്നിരുന്നു. വിരഹവേദനയാൽ ഞാനപ്പോൾ കരഞ്ഞകരച്ചിൽ ആലോചിക്കാൻ കൂടിവയ്യ.

പോളിയോ കൊടുക്കാൻ പുത്തൻ കുപ്പായവും വട്ടതൊപ്പിയുമായി എട്ടാം മാസത്തിൽ എന്നെ അംഗൻ വാടിയിലേക്കു അമ്മയുടെ തോളത്തിട്ടു ഉണ്ണിമോൻ ചേട്ടന്റെ ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അംഗൻ വാടി പരിസരം ശരിക്കും എന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ബാലികമാരെകൊണ്ട്‌ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അന്നും എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച്‌ വളച്ച ഒരു കുട്ടിയോട്‌ തിരിച്ച്‌ ഒരു വാക്കു പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ആ റൂമിലാകെ എന്റെ ചന്തിയിൽ സൂചി അമർന്നിറങ്ങിയിരുന്നതിന്റെ നിലവിളി മുഴങ്ങിയിരുന്നു. വേദനയാൽ പുളയുന്ന എന്നെ നോക്കി അവൾ " ഇതുപോലും സഹിക്കൻ പറ്റാത്തവനണോ നീ..." എന്നർത്ഥത്തിൽ പുച്‌ ഛ ഭാവത്തിൽ നിന്നു എന്റെ അപ്പുറത്തു നിന്നവനോടു ചിരിച്ചപ്പോൾ ആ പ്രണയം അങ്ങിനെ അവിടെ ഒടുങ്ങി.

അച്ചന്റെ കൂടെ രണ്ടാം വയസ്സിൽ പൂരം കാണാൻ എന്നെ തോളത്തുകയറ്റി കൊണ്ടു പോയപ്പോൾ മേളത്തിനും ആനകൾക്കും ആയിരക്കണക്കിനു ജനങ്ങൾക്കും ഇടക്ക്‌ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ച പൊരികച്ചവടക്കാരിയുടെ മകൾക്ക്‌ എന്നോടിരിഷ്ടം തോന്നിയപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിലുള്ള ബലൂൺ അച്ചനറിയാതെ ഞാനവൾക്ക്‌ ഇട്ടു കൊടുത്തു. ബലൂൺ കിട്ടിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരിയുടെ നറുകണമപ്പോഴെക്കും മദമിളകിയ ആന കാരണം തകർന്ന് തരിപ്പിണമായിപ്പോയി

മൂന്നാം വയസ്സിൽ തിരുവെള്ളക്കാവു അമ്പലത്തിൽ ആദ്യാക്ഷരം കുറിക്കാൻ നാണുവെഴുത്തച്ചൻ മടിയിൽ ഇരുത്തി എന്റെ കൈ പിടിച്ച്‌ ഹരിശ്രീ എന്ന് എഴുതിച്ചപ്പോൾ അപ്പുറത്ത്‌ എഴുത്തിനിരുന്നിരുന്ന മാധവേട്ടന്റെ മോളെ നോക്കി ഹരിശീയിലെ ശ്രീ എന്നത്‌ എഴുതി ലവ്‌ ചിഹ്നമായപ്പോൾ എഴുത്തച്ചൻ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച്‌ എന്റെ കാത്‌ പിടിച്ച്‌ തിരുമ്പിയ സമയം അവൾ അയ്യെ എന്നു കാണിച്ച്‌ എന്നെ കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചപോൾ ആ പ്രണയം അവിടെയും അവസാനിച്ചു.....( അവളുടെ പേരു കാവ്യ എന്നായിരുന്നു, മാധവേട്ടന്റെ പേരു കൂട്ടി അവളെ കാവ്യാമാധവൻ എന്ന് എല്ലാവരും വിളിച്ചു...സിനിമയിൽ വന്നു നിഷാലിനെ കല്യാണം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു...അടുത്തിടെ ടി വി യിൽ വിവാഹമോചനം നടത്തുകയാണെന്നു പറഞ്ഞു...എന്നെ വിളിച്ച്‌ "ചേട്ടനെ മറക്കാൻ ആവുന്നത്ര ശ്രമിച്ചു സാധിക്കുന്നില്ല അതു കൊണ്ടാ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം" എന്നും പറഞ്ഞു......സത്യായിട്ടും...!!!!)

നാലാം വയസ്സിൽ പ്രണയിച്ച അമ്മായിയുടെ മകളോട്‌ എപ്പോഴാണു ആ വികാരം തോന്നിയതെന്നറിയില്ല .....മണ്ണപ്പം ചുട്ടു കളിക്കുമ്പോഴാണോ, അതൊ അമ്മയും അച്ചനും കളിച്ച്‌ കെട്ടിപിടിച്ച്‌ കിടന്നപ്പോഴോ. പറയാതെ പോയ ആ പ്രണയത്തിൽ പിന്നീടെപ്പൊഴോ തോന്നിയ ഒരു ശൂന്യത വലുതായപ്പോൾ കല്യാണനിശ്ചയതലേന്നു അവൾ ആ പ്രണയം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്നിലെ വിഡ്ഡി ഇളിച്ചുനിന്നു. (പണ്ടാരമടങ്ങാൻ അത്‌ എങ്ങാനും തിരിച്ചു വരാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു)

ബ്രാക്കറ്റിൽ ഉള്ളത്‌ വെറുതെയാണെങ്കിലും ബാക്കിയൊക്കെ സത്യാമാണെന്നു അമ്മ പറയാറുണ്ട്‌. നഷ്ടപ്രേമങ്ങളെ ഉള്ളിലൊതുക്കി ഇന്നും ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു. ആ അഞ്ചു വയസ്സിനുള്ളിലെ എന്റെ എട്ട്‌ സുന്ദരികളെയും ഓർത്ത്‌.

(ഈശ്വരാ ആ പെണ്ണുങ്ങൾ മുകളിലുള്ളവരൊന്നുമാവല്ലേ എന്നാ എന്റെ പ്രാർത്ഥന.)

(അഗ്രഗേറ്ററിൽ വരാത്തതു കൊണ്ട്‌ ഒരു റീപോസ്റ്റ്‌ കൂടെ)

ചിത്രങ്ങൾ : എന്റെ സ്വന്തം. അമ്മച്ചിയാണേ സത്യം