ഒരു ശവരിമല മുരാ.....പുരാണം

ഞാൻ മൈക്രോസ്കോപ്പ്‌ പോലും മൈന്റ്‌ ചെയ്യാത്ത ഒരു കീടമായ അനുഭവകഥയാണ​‍്‌ ഇന്നിവിടെ പറയുന്നത്‌. 

മഞ്ഞിൻ തൂവാല കൊണ്ട്‌ മുഖം പൊത്തി ഒരു കൊല്ലം ഒക്ടോബറിനും ഡിസംബറിനും ഇടക്ക്‌ തിങ്ങി ഞെരുങ്ങി നവംബർ വന്ന് ചേർന്നു. ഇടക്കിടെ മെനക്കേടു മഴയുമുണ്ട്‌. മായാവിക്കൊപ്പം ബാലരമയിൽ കളിക്കാൻ പോയ കാലം കഴിഞ്ഞ്‌ തമിഴ്‌നാടൻ മേസ്ത്രിമാർ ഭിത്തിയിൽ സിമന്റ്‌ തേക്കും പോലെ ഫെയർ & ലവ്ലി  ക്രീമും കുട്ടികൂറ പൗഡറും ദേഹമാസകലം പൂശി നടന്ന കാലം. വായ തുറന്നാൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ തെറികളുടെ കുഞ്ഞ്യേ ചീളുകളൂം,  ഉളുമ്പു വായനാറ്റവും വരുന്ന ഈ സമയത്ത്‌ തല്ലുകൊള്ളിത്തരങ്ങളുടെ ജഡത്തിനരുകിൽ മനസ്സുകൊണ്ടൊരു പുഷ്പചക്രം സമർപ്പിച്ച്‌ ശബരിമലക്ക്‌ മാലയിടാൻ തീരുമാനിച്ചു.

കുറച്ചു ദിവസം പ്രേമവും കൂത്താടലും ഒന്നും വേണ്ടായെന്ന് അവളോട്‌ ഒരു ഒമ്പതുമണി തിരക്കിൽ മുൻപെ പറഞ്ഞിരുന്നു. ചിരിച്ച്‌ തുടുത്ത അവളുടെ കൺതടങ്ങൾ നിറയെ സങ്കടപാടുകളുടെ കരിമഷി പടർന്നു. ബിയറിന്റെ ലഹരിയുള്ള ഒരുമ്മ കൊടുത്ത്‌ സമാധാനിപ്പിച്ചായിരുന്നു അന്ന് അവസാനം വിട്ടത്‌. കുതിരപ്പുറത്ത്‌ കേറി വരുന്ന പിണക്കവും, നനഞ്ഞു കുളിച്ച അവളുടെ വാശിയും കുസൃതികളുടെ ഒരുപാട​‍്‌ അടരുകളുള്ള ചിരിയുമെല്ലാം എനിക്കു ശരിക്കും മിസ്സ്‌ ചെയ്തു.  പദാനുപദവർണ്ണനകൾ നിറഞ്ഞ പ്രണയലേഖനമെഴുത്തും തൽക്കാലത്തേക്ക്‌ നിർത്തി വച്ചു. അത്രയുമായപ്പോഴേക്കും നനഞ്ഞ കമ്പിളിപുതപ്പുപ്പോലെ മനസ്സ്‌ ഉള്ളിലിരുന്ന് വിങ്ങി. മലക്ക്‌ മാലയിട്ടാൽ പ്രണയം അങ്ങിനെയാണ​‍്‌. ചീഞ്ഞ മുല്ലപൂവിനെപോലെ. തലയിൽ ചൂടാനും പറ്റില്ല മനസ്സിൽ സുഗന്ധം നിൽക്കുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ കളയാനും പറ്റില്ല. ഇടവഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ നാടക നടി കുമാരിചേച്ചിയെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്ന പരിപാടിയും നിർത്തി. നാട്ടുകാരായ ഈച്ചകളെ ആകർഷിക്കാനുള്ള അക്കാലത്തെ മിഠായി കടലസായിരുന്നു കുമാരിചേച്ചി. അതും നിർത്തി.

ചന്ദ്രേട്ടന്റെ ഒപ്പമായിരുന്നു പോക്ക്‌. അനുഭവം കൂടുതലുള്ള മനുഷ്യനല്ലേ. കൂടെ നിന്നു. വയ്യാവേലി എന്ന ഒരു വിളിപ്പേര​‍്‌ സ്വന്തം പേരിനു മുകളിൽ ഒട്ടിപ്പോ നെയിം സ്ലിപ്പ്‌ പോലെ പതിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ആ പേരു വിളിക്കുന്നതിനോട്‌  ചന്ദ്രേട്ടൻ നോ പരാതികൂട്ടക്കാരനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ചിരിക്കുമ്പോഴും പിണങ്ങുമ്പോഴും മീശക്കും താടിക്കുമിടയിൽ മനോഹരമായ ഒരു വെളുത്ത നാണം പാടത്ത്‌ തളം കെട്ടി കിടക്കുന്ന പോക്കു വെയിൽ പോലെ കാണാമായിരുന്നു.   നാട്ടിലെ ഒരു പ്രധാനിയാണെന്ന ഭാവം ചന്ദ്രേട്ടനു നല്ലോണം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാഷ്വലായി നോക്കിയാൽ സിനിമാ നടൻ വടിവേലുവിന്റെ ഒരു ലുക്ക്‌. ബട്ട്‌ നാലാളു കൂടുന്ന സ്ഥലത്ത്‌ ഒരു വിലയും ഇദ്ദേഹത്തിനില്ല. കാരണം അത്‌ പണ്ട്‌ 6 ബി യുടെ ഭ്രമണപദത്തിൽ മൂന്നാം വർഷവും കറങ്ങിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം നാട്ടിലെ ടി ഡി ദാസൻ STD 6B ആയി മാറി. മൂന്നു കൊല്ലത്തെ കയ്യിലിരുപ്പ്‌ കൊണ്ട്‌ പ്രശസ്തിയങ്ങനെ അപ്രവാശ്യത്തെ ഇടവപ്പാതിക്ക്‌ ഒലിച്ച്പോയി

പക്ഷെ മണ്ഡലകാലം വന്നാൽ ഇദ്ദേഹം ഗുരുസ്വാമിയുടെ വലകൈ ആണ​‍്‌. ഒരു കൊല്ലം ഗുരുസ്വാമിക്ക്‌ വരാൻ സാധിച്ചില്ല. ചന്ദ്രേട്ടനായിരുന്നു അക്കൊല്ലം നേതൃത്ത്വം.  എന്റെ രണ്ടാമത്തെ മലക്ക്‌ പോക്കായിരുന്നു അത്‌...എന്റെ കൂട്ടത്തിലുള്ളവരാണെങ്കിൽ പത്തും പതിനഞ്ചും വട്ടം പൂർത്തിയാക്കിവര​‍്‌. സിനിമയും ലൈനടിയുമായി നടന്നിരുന്ന ഞാൻ പിന്നീട്‌ ദേവീമഹാത്മ്യം മാത്രം കാണാൻ തുടങ്ങി. ദേവിയായി അവതരിച്ച പ്രവീണയുടെ അംഗലാവണ്യം കണ്ട്‌ ആക്രാന്തപുളകിതനായി വർത്തിച്ചിരുന്ന ഞാൻ  മാലയിട്ടപ്പോൾ ആത്മീയത കൊണ്ട്‌ പുളകിതനായി മാറിതുടങ്ങി.

ആദ്യ പോക്കിൽ കന്നി സാമിയല്ലേ അയ്യപ്പൻ തെറ്റുകളെല്ലാം ക്ഷമിക്കും എന്ന ഒരു എസ്ക്യൂസ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടാം വട്ടം അതും ഇല്ല. തറ്റ്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അനുഭവിക്കുക തന്നെ വേണം എന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു..ബസ്സിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴൊക്കെ പെണ്ണുങ്ങൾ തിരക്കിൽ അടുത്ത്‌ നിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കത്തുന്ന വിളക്കിന്റെ ഇരുവശവും ചൂടുതട്ടാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന പോലെ പരമാവധി ഒതുങ്ങി നിന്നു. അത്രക്കു നിഷ്ഠ.

അയ്യപ്പന്റേയും കർത്താവിന്റേയും മക്കയുടെയുമൊക്കെ ഫോട്ടോകളെ മാലബൾബുകൊണ്ട്‌ മത മൈത്രി കാണിച്ച കിങ്ങിണി ട്രാവൽസിന്റെ പത്തൊൻപത്‌ സീറ്റ്‌ വണ്ടിയിൽ ഇരുപത്തൊന്നു പേർ കിഴക്കേമാനത്തിനു തീപ്പിടിച്ച  ഒരു ബുധനാഴച്ച കാലത്ത്‌ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ബസ്സിന്റെ വിന്റോ സീറ്റിഷ്ടനായ ഞാൻ ആദ്യം തന്നെ അതു പിടിച്ചു. ചന്ദ്രേട്ടന്റെ പത്തിരുപത്തഞ്ചു കൊല്ലത്തെ നിരക്ഷരനെയും സജി അച്ചായനെയും വെല്ലുന്ന ശബരിമല യാത്രാനുഭവകഥകൾ കേട്ട്‌ അങ്ങനെ പമ്പ വരെയെത്തി.

പമ്പയിൽ എത്തിയ ഉടനെ ഡോളീ വിളികളൂം പത്ത്‌ രൂപക്ക്‌ അഞ്ചു മാല വിളികളും വിശപ്പിന്റെ കൂട്ടിന​‍്‌ വന്നെത്തി.  വിശന്നു കണ്ണുകാണാൻ വയ്യാഞ്ഞപ്പോൾ ഹോട്ടലിൽ കയറി ദോശ കഴിക്കാം എന്ന പ്രിലിമിനറി ഒപ്ഷൻ എടുത്തത്‌ ചന്ദ്രേട്ടൻ തന്നെയായിരുന്നു. ഓർഡറും ചെയ്തു. ബാക്കിയുള്ളവർ മലയിൽ എത്തിയേ കഴികുള്ളൂ എന്ന ഭീഷ്മ ശപഥത്തിൽ ആയിരുന്നു. തിരക്കായ കാരണം കാത്തിരുന്നു. ദോശക്കാരൻ ദോശകല്ലിൽ ചിത്രം വരക്കുന്നത്‌ എനിക്ക്‌ നേരിട്ട്‌ കാണാമായിരുന്നു. അമ്മ ചുടുന്ന 24 കാരറ്റ്‌ നിറമുള്ള ദോശയെവിടെ പപ്പട വലുപ്പമുള്ള ഈ ദോശയെവിടെ. എന്തായാലും രണ്ടെണ്ണം ആമാശയത്തെ പുൽകി. തേങ്ങയും പൊട്ടുകടലയുടെയും ഒരു മിക്സ്‌ ചട്ടിണിയും ...നല്ല ടേസ്റ്റ്‌..

സൂര്യൻ ആകാശത്ത്‌ ചാന്തു കുടഞ്ഞ നേരത്ത്‌ ശരണം വിളിച്ച്‌ നടത്തമെന്തായാലും തുടർന്നു. ആരും പ്രണയിക്കാൻ മിനക്കെടാത്ത സുന്ദരിപെണ്ണിനെ പോലെ അകലേ ഏക്കറുകളോളം കാട്‌. കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ നടന്നിരുന്ന ചന്ദ്രേട്ടൻ എന്ന ഗുരുസ്വാമിയെ കാണാനില്ല. എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി വെയിറ്റ്‌ ചെയ്തു.

സമയം അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു. ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു. രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു. ചന്ദ്രേട്ടനെ കാണുന്നില്ല. എല്ലാവ്ര്ക്കും ആദിയായി. കെട്ടെല്ലാം ഒരു വശത്ത്‌ വിരി വച്ച്‌ ആളെ തിരച്ചിൽ തുടങ്ങി. അനൗൺസ്‌ ചെയ്തു. ഒരു വിവരവുമില്ല. കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചുണ്ട്‌ വക്രിച്ച്‌ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയുമായി അദ്ദേഹമതാ മെല്ലെ വരുന്നു. എല്ലാരും ചോദിച്ചു എന്തു പറ്റി ചന്ദ്രേട്ടാ..

"നമ്മളു കഴിച്ച ദോശ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയെടാ....അത്‌ വയറിനു തീരെ പിടിച്ചില്ല. കുറ്റികാട്ടിൽ പോയി കാര്യം സാധിക്കുകയായിരുന്നു ഇതു വരെ...ഹോ എന്തൊരു ആശ്വാസം......"

"എന്നിട്ടു ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ശരിയായോ....അതിനെന്തിനാ ഇത്രയും സമയം"

"പിന്നല്ലാതെ ....ഒന്നോ രണ്ടോ തിരമാലയടിച്ചാൽ ഒഴിവാകുമെന്നാ വിചാരിച്ചത്‌. പക്ഷെ സുനാമിയാ പകരം വീശിയടിച്ചത്‌. ഹോ....അതുകൊണ്ടെന്താ ഒന്ന് എരട്ട പെറ്റ സുഖം..സ്വാമിയേ.. ശരണയമയ്യപ്പാ‍ാ"

അത്‌ പറഞ്ഞു തീരുമ്പോഴേക്കും ഞാനും കുറ്റികാട്ടിലേക്ക്‌ ഓടി....എന്തിനാണെന്നറിയാമോ....ഒന്ന് ഇരട്ട പെറാൻ.

അമാവാസിയുടെ കറുത്ത്‌ ഇരുട്ടിൽ അവസാനബസ്സിന്റെ പുകപോലെ എന്റെ ശഷ്പവൃഷ്ടി വഴിനീളെ കണ്ട്‌ കൂടെ വണ്ടിയിൽ വന്ന 40 കണ്ണുകളും ആ കാഴ്ച്ചയിൽ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.

"സ്വാമിയേ ശരണപയ്യപ്പാ‍ാ....."



ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്‌ :  സജീവേട്ടൻ, അച്ചായൻ, പിന്നെ കുളമാക്കിയ എന്നോടും