പുന്നാരത്തുമ്പികള്‍

എന്റെ വീടിന്റെ ഉത്തരത്തില്‍ നിന്ന് വടക്കോട്ട്  ഏകദേശം  പത്ത് കി.മീ. അകലേക്ക്‌  ഒരു ചരട് പിടിച്ചാല്‍ അത് നേരെ ചെല്ലുന്നത് പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ കൂറ്റനാട്ടുള്ള ദേവലോകം എന്ന ബാറിന്റെ കോമ്പ്രാവില്‍ ആകും(മൂല ഓടിന്റെ അറ്റത് കാണുന്ന വളഞ്ഞ ഇരുമ്പ്‌).   പോലീസ്‌ മാമാന്മാരുടെ വലത്തെ ഉള്ളം കയ്യിലെ ധനരേഖയും  എന്റെ മണി പേഴ്സിലെ ഗാന്ധി അപ്പൂപ്പനും തമ്മില്‍ സ്വരച്ചേര്‍ച്ചയില്ലാത്തത് കൊണ്ട്  എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ചെക്കിംഗ് ഇല്ലാതെ ബൈക്കില്‍ പോയി രണ്ടെണ്ണം വിട്ടു വരണമെന്കില്‍  ഈ ബാറില്‍ തന്നെ പോകണം. വൃത്തിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഏകദേശം  കോരമാമന്റെ നാലും കൂട്ടി മുറുക്കി പല്ല് തേക്കാത്ത  വായ  കണക്കെ കച്ചറയുടെ  ജുഗല്‍ബന്ധി ആയിരുന്നു ദേവലോകമെന്ന  ബാര്‍ സമുച്ചയം. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെന്കിലും മദ്യം വാങ്ങി പുറത്തുള്ള തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിലോ, മാവിന്റെ ചുവട്ടിലോ ഒരു ഓപണെയര്‍ അറ്റ്മോസ്ഫിയറില്‍ അടിക്കാം എന്ന ഒരു ഗുണമുണ്ട് ഈ ബാറിന്. ഈ  ദേവലോകത്തിരുന്നു ഷിവാസ് റീഗല്‍ അടിച്ചാല്‍ പരമ  ശിവനും പാസ്പോര്‍ട്ട് അടിച്ചാല്‍  പേര്‍ഷ്യയുമൊക്കെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ആ മാവിന്‍ ചുവട്ടിലോ തെങ്ങിന്‍ ചുവട്ടിലോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമായിരുന്നു. സമയം നന്നല്ലെന്കില്‍ തെങ്ങിന്റെ മുകളില്‍ നിന്ന് തേങ്ങാ വീണ് ആംബുലന്‍സു വരെ  സൈറന്‍ ഇട്ടു വന്ന സംഭവങ്ങളും എന്റെ അച്ചാച്ചന്‍ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പ്യാര് പറഞ്ഞു തന്നതായി ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.   നമ്മളാണെങ്കില്‍  ബാറില്ലെന്കില്‍ കൂള്‍ ബാറിലെന്കിലും പോയി ആശ്വാസം കാണുന്ന പ്രായം. കഞ്ഞി കളറുള്ള കള്ളില്‍ നിന്നും  പ്രൊമോഷന്‍ കിട്ടി കട്ടന്‍ ചായ കളറിലുള്ള മദ്യത്തിന്റെ കന്നിസ്പര്‍ശനം ഏറ്റ അന്ന് മുതല്‍ ഇടയ്ക്കിടെ അങ്ങോട്ടേക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ  യാത്രകള്‍ ഡോട്ട് കോം പതിവായിരുന്നു.

 പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ഫയര്‍ & സേഫ്ടിക്കു എന്നെ വിടാഞ്ഞത് അരിവെക്കാന്‍ അടുപ്പ് പൂട്ടുമ്പോള്‍ വെള്ളം കോരി ഒഴിക്കും എന്ന് വിചാരിചിട്ടല്ല. എന്റെ താല്പര്യം നാടകവും സിനിമയും ഒക്കെ ആണെന്ന് എന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്ക് നല്ല പോലെ അറിയാം. വിരലുകള്‍ കീബോര്‍ഡിലെ ASDF നു പരിചയപ്പെടുന്നതിനു മുന്‍പ്‌, അതായത് MS ഓഫീസ്‌ അറിയുമോ എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ വില്ലാജാപ്പീസുമായുള്ള ബന്ധം അല്ലാതെ വേറെ ഒരു ഓഫീസുമായി ഒരു തരത്തിലുമുള്ള ബന്ധവും ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ സമയം. ഇത്തരം സമയത്ത് പഠിപ്പിനോട് താല്പ്പര്യമില്ലാത്തതിനാല്‍   നാടകമായിരുന്നു മെയിന്‍ ഭ്രമം.

ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക്  വലതു കാല്  വച്ച് രാഹുകാലം തീരുന്നതിനു മുന്‍പേ കടക്കാം.  മഹാബലിയെ പൂശാന്‍  ദേവേന്ദ്രന്‍ മഹാവിഷ്ണുവിന്  s കത്തിയുമായി  ക്വോട്ടെഷന്‍ കൊടുത്തതിന്റെ ഓര്‍മ്മ പുതുക്കലായ ഓണം പ്രമാണിച്ചു  അമ്പലത്തില്‍ ഞാന്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത  നാടകം എല്ലാ കൊല്ലത്തെ പോലെ അക്കൊല്ലവും തല്ലിപൊളിയുടെ  തനിയാവര്‍ത്തനംകൊണ്ട് തൂറ്റി  പോയി .    അത് കൊണ്ട് തന്നെ  അതിന്റെ വിഷമം മാറ്റാന്‍ പതിവ് പോലെ ദേവലോകത്തേക്കു  ഞാനും പ്രകാശനും കൂടി കിഴക്കേ മടത്തിലെ മുരളിയേട്ടന്റെ  വണ്ടിയില്  കൂറ്റനാട്ടെക്ക് യാത്രയായി. അമ്മൂമക്ക് സീരിയസാണ് ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു വേഗം വരാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പാവം മുരളിയേട്ടന്‍ കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാതെ  വേഗം വണ്ടി തന്നു.  കിഴക്ക് ദിക്കിലെ ചെന്തെങ്ങിലെ  കരിക്ക്‌ മൊത്തം  പൊന്തി കഴിഞ്ഞു മൂത്ത് കൊപ്പരയായ ഉച്ച നേരത്താണ് പോയത്.  ഇപ്പറഞ്ഞ പ്രകാശന്‍  ലീവിന് വന്നിട്ട് കുറച്ചെ ആയുള്ളൂ.  കടവും കടത്തിന്റെ മുകളില്‍ കടവും കടത്തിണ്ണയില്‍ ഉറക്കവും തുടങ്ങിയ സമയത്തു കീറിയ ഒരു കുടയുമായി പണ്ടൊരു ദിവസം തൃശൂര്‍പൂരത്തിനു  കുടമാറ്റം കാണാന്‍ പോയതായിരുന്നു അവന്‍ . അവിടെ ചെന്നപാടെ പൂരപറമ്പില്‍ വച്ചു  താല്‍ക്കാലികമായി  ജോലി കിട്ടി.  നാടുവിട്ടപ്പോള്‍ ജോലിയില്‍ ഡബിള്‍ പ്രൊമോഷനും കിട്ടി.    നമ്മുടെ മഴവില്കാവടിയിലെ മാമുക്കോയയുടെ ലെതര്‍ ഫാക്ടറിയില്‍ സൂപ്പര്‍ വൈസര്‍ ആയിട്ടായിരുന്നു  പ്രൊമോഷന്‍.  അതും ആ പഴയ മദിരാശിയില്‍ തന്നെ.

അതൊക്കെ പോട്ടെ.  അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍  വീടിനടുത്തുള്ള മണിപ്ര കണ്ണേട്ടന്‍ എന്റെ നാടായ തിച്ചൂരിനെ  പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു കൊണ്ട് നേരത്തെ  തന്നെ ഹണീബിയോടു സംവദിച്ചു  തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഞാനും പ്രകാശനും അങ്ങോരെ വിഷ് ചെയ്തു. പക്ഷേ കണ്ണേട്ടന്റെ കൂടെ നമ്മുക്ക് പരിചയമുള്ള വേറെ ഒരാള്. അതെ സാലു  കൂറ്റനാട് എന്ന ഫോര്‍ട്ടി പ്ലസ്‌ എയ്ജ് ഉള്ള  സിനിമാ നടന്‍. സല്ലാപം സിനിമയില്‍ എപ്പോഴും പെന്‍സില്‍ ചെത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആശാരി. അതെന്നെ... കണ്ണേട്ടന്റെ  ബെസ്റ്റ്‌ ഫ്രണ്ട് ആണത്രേ. കണ്ടാല്‍ ശരവണ ഭവന്‍ ഹോട്ടലിലെ ക്ലീനറെ പോലെ ആണെങ്കിലും പുള്ളിയുടെ മരുന്നടിക്കാനുള്ള ജ്ഞാനസാന്നിധ്യത്തെ കുറിച്ചും അഭിനയത്തെ കുറിച്ചും വളരെ  മുന്‍പേ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അന്തികള്ള്  അരിച്ചെടുക്കാന്‍  പാകത്തിലുള്ള മീശയും,  ഷര്‍ട്ടിന്റെ കുടുക്കുകള്‍ അഴിച്ചിട്ട് പോക്കിളിനെ  മുത്തുന്ന സ്വര്‍ണമാലയുമണിഞ്ഞു ഏതോ നാടന്‍ പാട്ടിന്റെ ശീലുകള്‍  “ഴ’ കാരത്തില്‍ അലക്കി പൊളിക്കുകയാണ്.   കണ്ണേട്ടന്‍ .ഞങ്ങളെ പരിചയപെടുത്തി തന്നു...നാലാമത്തെ പെഗ്ഗിന്റെ മൂന്നാമത്തെ സിപ്പ്‌ ചുണ്ടില്‍ വച്ച് കൊണ്ട് മിഴികള്‍  ഉജാലയില്‍ മുക്കിയ ഒരു നോട്ടം.

പിന്നയങ്ങോട്ടു വര്‍ത്തമാനമായിരുന്നു. കണ്ണേട്ടന്‍ തുടങ്ങി വച്ചു

“ഇന്നലത്തെ നാടകം എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെടാ, ആരോ  അശുപത്രീല് ആണെന്ന് കേട്ടല്ലോ .. അതെന്തു പറ്റി”

 “ഏയ്‌ വല്ല്യ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.. പിന്നെ അടികിട്ടിയത് ഈച്ചരത്തെ രവിക്കാ, അത് പിന്നെ  ആദ്യം രംഗത്തില്‍ വന്നു അവസാന രംഗത്തിലെ ഡയലോഗ് പറഞ്ഞു അഞ്ചു മിനുട്ട് കൊണ്ട് നാടകം അവസാനിപ്പിച്ചിട്ടു ലേലു അല്ലു... ലേലു അല്ലു എന്നൊക്കെ വലിയ വായില്‍ നിലവിളിച്ചിട്ട് വല്ല കാര്യോം ഉണ്ടോ. ആരു കേള്‍ക്കാന്‍ ..”

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സാലു  ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു . ”പാവം... നാടകം പൊളിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചെക്കന്റെ മൂത്രം പോയി കാണും  “

“മൂത്രമാണോ എന്നറിയില്ല എന്തൊക്കെയോ പോയി ”. പ്രകാശനായിരുന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞത്

“അപ്പോള്‍ ഓടി രക്ഷപെടാമായിരുന്നില്ലെടാ “ കണ്ണേട്ടന്‍ ഗ്ലാസില്‍ ചത്തു പൊന്തികിടന്നിരുന്ന ഉറുമ്പിനെ അടക്കം  ഹണീബിയുടെ ഒരു ലാര്‍ജിന്റെ അവസാന വലിക്ക് ശേഷം ചോദിച്ചു.

“ഓടണം എന്നൊക്കെ അവനു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ എവറടി ബാറ്ററിയുടെ  പരസ്യത്തിലെ ആറിന്റെ ഉള്ളിലെ പൂച്ചയെ പോലെ പരമേട്ടന്റെ കക്ഷതിലാ അവന്റെ തല. എന്ത് ചെയ്യും”.

 സാല് കൂറ്റനാട് ഇരുന്നു വീണ്ടും പൊട്ടി  ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ആ ചിരിയില്‍ കടം വാങ്ങിയ കാല്പനികത ഇല്ലായിരുന്നു. തികച്ചും ഉള്ളില്‍ നിന്നും വന്ന ചിരി.

“നല്ല ഭാവി ഉള്ള ചെറുപ്പക്കാര്‍. എന്തൂട്ടാടാ നിന്റെ പേര്” അച്ചാര്‍   തൊട്ടു നാക്കില്‍ വച്ച് മുണ്ടിന്റെ കൊന്തലകൊണ്ട് തുടച്ച് എന്റെ മുഖത്തോട്ടു  നോക്കി ചോദിച്ചു .

എന്റെ മാരക പ്രൊഫൈല്‍ നെയിം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു  “എറക്കാടന്‍”

“അപ്പം നീയാണോ വെറും നാടകത്തെ നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട്  ചവിട്ടു നാടകമാക്കി മാറ്റിയ ഡയരക്ടര്‍ “

അതെ സാലു  കൊച്ചേട്ടാ.” ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ സിനിമാ നടി ഷീലയെ പോലെ ആയി  

സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ വല്ല  താല്പര്യോം  ഉണ്ടോ ?

എന്റെ ഈശ്വരാ ...എന്റെ ജീവിതം സുനന്ദാ പുഷ്കര്‍ നക്കിയോ. എടാ നിന്റെ ഭാഗ്യം എന്ന മട്ടില്‍ പ്രകാശനും കൂടി നോക്കി. അക്കരപച്ചകള്‍ കാട്ടി  തരുന്ന കടത്തുക്കാരനെ ആരാധനയോടെ നോക്കുന്ന കുട്ടിയെ പോലെ  ഞാന്‍ മിഴിച്ചു അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി  പറഞ്ഞു  

“ഉം...പിന്നല്ലാതെ”

ഞാനപ്പോഴേക്കും സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങി. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും നാടകം ഇനി എഴുതണ്ടല്ലോ. രണ്ടു രൂപയുടെ സ്റ്റിക്ക് ഈസി പേന കമ്പനിക്ക് ലാഭം ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കുന്ന ഹിസ്റ്ററി  ഇനി ആവര്ത്തിക്കണ്ടല്ലോ. ഭാവിയെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകള്‍ കൊഞ്ഞനം കുത്തി തുടങ്ങി. നാടക ഓര്‍മ്മകളെ പരമ്പ് മറയിട്ടു മാറ്റി നിര്‍ത്തി.

“എങ്കില്‍ ഒരു ഒന്നര കൂടി പറ“ അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ആ താടിക്കുള്ളില്‍ ഒരു കാപാലികന്‍ ഉണ്ടോ എന്നെനിക്കൊരു സംശയം. എത്ര ആളുകള്‍ കയറിയാലും നിറയാത്ത തീവണ്ടി കൂപ്പ പോലെയുള്ള ആ വയര്‍ ഞാനൊന്ന് ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കി..ഷര്ട്ടിനിടക്ക് നിന്ന് പുറത്തേക്ക് തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന ലോക്കറ്റിലെ ആലില കൃഷ്ണന്‍ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണടിച്ചു.  

കാലില്‍ കിടന്ന ലൂണാറിന്റെ നീല ഭാഗം കാണാതെ മറച്ചു  പിടിച്ച് ഒരു  ഒന്നര ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. ശ്രുതി കൂട്ടാന്‍ അച്ചാറും,  താളം പിടിക്കാന്‍ ഒരു പ്ലേറ്റ്‌ ചില്ലി ബീഫും കൂടി പറഞ്ഞു .

“എന്നോട് നമ്മുടെ പരിചയത്തിലെ ഡയറക്ടറാ  പറഞ്ഞത് ഒരു പയ്യനെ വേണം അടുത്ത പടത്തിലേക്ക് എന്ന്. അയാള്  പറഞ്ഞ ഡീഫോല്ട്ടുകള്‍ വച്ച് നോക്കുമ്പോള്‍ നീ ഓക്കെ ആണല്ലോടെയ്‌”

ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒന്നൂടി പൊങ്ങി. ഒരു ഒന്നര കൂടി ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. എനിക്ക് വേണ്ടി എന്റെ സിരകളില്‍ മമ്മൂട്ടിയും ലാലേട്ടനെയും ഓടിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒരു കല്യാണി  ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു കൂടുതല്‍ വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി. “ഏതു പടമാണ് ചേട്ടാ,  ഷൂട്ടിംഗ് എവിടെ”

അതിനിടക്ക് ആരോടും പരിഭവമോ മമതയോ ഇല്ലാതെ ബെയറര്‍ നല്ല വിഷ്വല്‍ ബ്യൂട്ടിയില്‍ സാധങ്ങള്‍ കൊണ്ട് വച്ചു.

“ഷൂട്ടിംഗ് കൊടംപാക്കത്താണ്...പിന്നെ തമിഴ് പടമാണ്. ക്ലിക്ക് ആയാല്‍ നീ രക്ഷപെട്ടു. ഞാനും തമിഴില്‍ ആദ്യമാണ്.  ഞാനും ആ പടത്തില്‍ ഉണ്ട് “.

ഈശ്വരാ പത്തിലെ ശുക്രന്‍ എന്നെ കൈ വിടില്ലാ എന്ന് ആശാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എത്ര സത്യം മലയാളിയായ MGR തമിഴ് നാട്ടിലെ സൂപ്പര്‍ സ്റാര്‍ ആയ പോലെ ഞാനും നാളെ സൂപ്പര്‍ സ്റാര്‍ ആകും. എന്റെ ഡേറ്റ് ചോദിച്ചു എല്ലാ സംവിധായകരും വരും. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ബാറിന്റെ മൂലയില്‍ നിന്ന്  ഒരു വാളിന്റെ ശബ്ദം ഞാന്‍ കേട്ടു. അപശകുനം. നല്ലത് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാ. പണ്ടാരമടങ്ങാന്‍.

സ്നേഹ  അക്കാവേ കാണാം, കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ ദശപുഷ്പം ചൂടിയ  കണ്ട്രി മല്ലൂസിന്  പകരം    തമിഴ് അക്കമാരുടെ ആരാധനാ പാത്രമാകാം. സിനിമയുടെ സര്‍പ്പദംശനം എനിക്ക് കുറേശ്ശെ ഏറ്റു തുടങ്ങി ..  ശ്ശോ. എന്റെ ഒരു കാര്യം. വാട്ടിയ വാഴയിലയില്‍ നിന്ന് വരുന്ന മണം  എന്ന പോലെ സിനിമയോടുള്ള കൊതി അടങ്ങാതായി

“നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ് രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞെന്നെ വിളി”. പത്തക്കം പല്ലിളിച്ച ഒരു മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ തന്നു .

“ചേട്ടായി പടത്തിന്റെ പേര് തീരുമാനിച്ചോ ...ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ പറയാലോ എന്ന് വച്ചാ ..”

“പേരും നായകനെയും ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ലടാ...അല്ലെങ്കിലും ഇതിനൊക്കെ എന്ത് നായകന്‍ ... ഒന്ന് മാത്രം അറിയാം. നായിക രേഷ്മയാണെന്ന്.

“എന്ത്....!!!!!” എന്റെ ശ്ലഥകാകളിയില്‍നിന്നും മെല്ലെ ഒരു കിളി പറന്നു പോയി. മനസിന്റെ ഭൂകമ്പമാപിനിയില്‍ ചെറിയ അളവില്‍ ഒരു ഭൂചലനം നടന്നു.

സാല് ചേട്ടന്‍ തുടര്‍ന്നു  “പിന്നല്ലാതെ, കൂടെ മറിയയും സിന്ധുവും സജിനിയും  ഉണ്ട്. ബിഗ്‌ ബജറ്റ്‌ സിനിമയാ. ഞാന്‍ കൌമാരം സിനിമയില്‍ അഭിനയിച്ചപ്പോള്‍ പ്രൊഡക്ഷന്‍ എക്സിക്യൂട്ടിവ്‌ ആണ് എന്നോട് പറഞ്ഞു ഡേറ്റ് വാങ്ങിയത്”.

പ്രകാശന്‍  എത്ര  അമര്‍ത്തി പിടിച്ചിട്ടും ചുണ്ടിനിടയില്‍ നിന്ന്  “പ്രൂം”   എന്നിരു സൌണ്ട് പുറത്തേക്കു വന്നു. ബിയറും തുപ്പി കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക്‌  ഓടി. എനിക്കാണെങ്കില്‍ ഒടണോ നിക്കണോ എന്ന മല്ട്ടിപ്പിള്‍  കണ്ഫ്യൂഷനില്‍ അണ്‍ അനങ്ങബിള്‍ ആയി നിന്നു. വിയര്‍പ്പിന്റെ ഉപ്പ് രസം ഉച്ചിയില്‍ നിന്ന് വായിലേക്ക് വന്നത് ഞാന്‍ മെല്ലെ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുത്തു.  

ഉപ്പിട്ട ചായയും കാന്താരിയിട്ട സര്‍ബത്തും കൂടി മിക്സ്‌ ചെയ്തു കഴിച്ച ഒരു സുഖം. എന്റെ സിനിമാ മോഹങ്ങളൊക്കെ ആകെ തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമാകി. തലേ ദിവസത്തെ നാടകത്തിന് കിട്ടിയ കല്ലേറിനെക്കാലും  വലിയ ഒരു ചമ്മല്‍. സാലു  ചേട്ടനെ നാളെ കഴിഞ്ഞു വിളിക്കാം എന്നും പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങുംപോഴേക്കും A പടത്തില്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ വിളിച്ചതിന്റെ അപമാനഭാരം കൊണ്ട് എന്റെ ചുമല്‍ ഒരു വശം  ചരിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു സിനിമാ നടന്റെ  സ്വപ്നങ്ങളുടെ ടെയ്ക്ക്  ഓഫ് അവിടെ പൂര്‍ണമായി. അതെ.. ഒരു മോഹം കൂടി വിസ്മൃതിയിലേക്ക്.   അന്നാദ്യമായി കാലാവസ്ഥ പ്രവചനക്കാരും മഴയും ഐക്യത്തില്‍ എത്തി. ഉച്ചക്ക് ശേഷം  മഴ തിമിര്‍ത്തു പെയ്തു.  

പതിവ്രതനായ ഒരു ബാച്ചിലറുടെ രോദനം കണ്ട  ആ ബാറിലേക്ക് പിന്നീട് ഞാന്‍  കാലെടുത്ത് കുത്തിയിട്ടില്ല.  കുറച്ചു കാലം എനിക്ക് നാട്ടില്‍ ഒരു ചെല്ലപേരും കിട്ടി, എന്താണെന്നോ... ഗോപൂ . അതെ ദാക്ഷായണി ചേച്ചീടെ ഗോപൂമോന്‍. ഞാനിങ്ങനെ പോകുമ്പോള്‍ ആണ്‍ പിള്ളാര് അതിന്റെ അര്‍ത്ഥമറിഞ്ഞുകൊണ്ടും  പെണ്‍ പിള്ളാര് അര്‍ത്ഥമറിയാതെയും ഇങ്ങനെ പറയും  

“ഇതെല്ലാം തെറ്റല്ലേ ചേച്ചീ ...തെറ്റ് ചെയ്യാത്തവര്‍ ആരാണ് മോനെ “(കട : കിന്നാരത്തുമ്പികള്‍)  

കടപ്പാട്  : AMIT, ഗൂഗിള്‍